റോളി സൈമൺ
വാക്ക്മൗനത്തിന്റെ തൊലിപ്പുറം
നൂലു മുറിഞ്ഞ നിറം തിങ്ങിയ പട്ടം.
ആര്ത്തലച്ചും
പെരുകിപെയ്തും
പൊട്ടിചിതറിയും
അലിഞ്ഞില്ലാതാകാന്
മരിക്കാന് പിടയുന്ന പല്ലിവാലാണ്
വാക്ക്.
എപ്പോഴും വാക്ക്
ഒരു കനലൂതിച്ചുവപ്പിക്കാറുണ്ട്.
നുണകള്
നേരുകള്
നെറികേടുകള്
കയറ്റിറക്കങ്ങള്ക്കിടയിലെ
നീണ്ട സമതലങ്ങള്
സുഖദു:ഖങ്ങള്ക്കിടയില്
ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന
നിഷ്ക്രിയത്വങ്ങള്.
അങ്ങനെ എല്ലാം
വാക്കാണ് വരച്ചു വച്ചത്.
ഉറക്കെയും
പതുക്കെയും
പറഞ്ഞാല്
ഒന്നില്നിന്ന് പലതായ് വിടരുന്ന
അര്ത്ഥം കുഴിച്ചിട്ട ഖനിപ്പുരകളാണ്
വാക്കുകള്.
പൊട്ടിയൊലിച്ച
വാക്കിനു താഴെനിന്ന്
മുഖംപൊത്തി കരഞ്ഞവരുണ്ട്.
അരങ്ങിലും
അണിയറയിലും
വാക്കിന്പ്പത്തി-
കൊണ്ടടികിട്ടി മരിച്ചവരുണ്ട്.
ചുറ്റിയും
ചിതറിയും
വശങ്ങളിലൂടെ
സ്ഥാനാസ്ഥാനങ്ങളില്
വാക്ക് അള്ളിപിടിച്ച് കയറാറുണ്ട്.
ചിരിയിലും
ചിന്തയിലും
വാക്ക് നിറഞ്ഞ്
തിമിര്ത്താടാറുണ്ട്.
ഇത്രയൊക്കെയായിട്ടും
എന്റെ ദൈവമേ
നിന്നു കിതച്ചിട്ടുണ്ട്
ഒരു വാക്കു കിട്ടാതെ.
